NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 31
Lei.
Co my tu robimy?
Wiele przeszłaś,
ale chyba nie dałaś jeszcze upustu uczuciom,
które się w tobie skumulowały.
Nie doceniasz mnie.
Jestem Shancai, chwast.
Shancai.
Musisz nauczyć się wyrażać emocje,
żeby stawiać czoła rzeczywistości i podejmować dobre decyzje.
Aby zachować jasny osąd.
Wcale nie tłumię emocji.
Po prostu...
Gdy jesteś przy mnie, nie musisz tłumić swoich uczuć.
Ja nie...
Uwolnij swoje emocje.
Uwolnij swój ból, smutek i żal.
Czujesz się lepiej?
Dziękuję.
Odpręż się.
Możesz odpocząć.
Powinnaś złapać oddech.
Zawsze będę po twojej stronie.
Po prostu bądź sobą.
Lei, nigdy wcześniej nie mieszałeś się w ich sprawy.
Co się zmieniło?
Lei, wiesz, co robisz?
Przestałem cię rozumieć.
Meizuo, to nie tak, że mnie nie rozumiesz.
Tym razem okoliczności są inne.
Myślicie, że Daoming Si i Shancai mogą się zejść?
Nie jesteśmy pewni.
Ale odkąd zacząłeś się mieszać, sprawy się pogorszyły.
Nie ma miejsca na negocjacje.
Może.
Co na to Si?
Jeszcze się uśmiechasz.
Wiesz, jak Si się wczoraj upił?
Twierdził, że świętuje szczęście twoje i Shancai.
Wielkie mi świętowanie.
Ximen i ja wiemy, że chciał tylko zapomnieć o bólu.
Wiesz, że nie trzymamy strony Si.
Ale naprawdę musisz to robić?
Czy Shancai ma zastąpić ci Jing?
Nie mów tak.
Shancai nie zastępuje Jing.
To dwie różne osoby.
Ludzi nie da się zastąpić.
Nawet poprosiłeś o uczciwą rywalizację.
Tylko dolewasz oliwy do ognia!
Ximen.
Lei taki nie jest. Nie mów tak.
Lei, wytłumacz się.
Zamiast się ze mną kłócić
powinniście przypomnieć Si,
żeby nie uciekał przed rzeczywistością i był ze sobą szczery.
Ale jestem zmęczona.
Niewielu młodych potrafi dobrze wykonywać swoją pracę.
Czemu nie są jak Shancai?
A właśnie,
ile to już minęło od jej powrotu z wioski rybackiej?
Czyżby o mnie zapomniała?
Shancai.
Pani Yu?
Czemu pani dzwoni?
Jeszcze śmiesz pytać, czemu dzwonię?
Kiedy wróciłaś?
Nawet się nie odezwałaś.
Nie odwiedziłaś mnie.
Zapomniałaś już o mnie?
Pani Yu, nie zrobiłam tego celowo.
Byłam zajęta przeprowadzką.
I nadrabianiem zaległości na uczelni.
- Ja... - Co tam mamroczesz?
Dzisiaj o 19...
w restauracji Suzhehui.
- Do zobaczenia. - Ale...
Halo?
Pani Yu tryska energią.
- Smacznego. - Dziękuję.
Shancai.
Powiedz mi prawdę.
Dla was, młodych,
jestem stara i bezużyteczna?
Dlatego nie chciało ci się mnie odwiedzić
po powrocie z wioski rybackiej?
Dlaczego pani tak myśli?
Tęskniłam za panią.
A czemu pani nie odwiedziłam?
Bałam się, że sprawię pani kłopot.
Nie sprawisz mi żadnych kłopotów.
Ale za to ja
muszę pozawracać głowę tobie.
Dobrze.
Proszę powiedzieć, o co chodzi.
Zawsze chętnie pani pomogę.
Ach tak?
To w czym mogę pani pomóc?
W wielu sprawach.
Między innymi
możesz do mnie wpadać i sprawdzać,
czy jeszcze żyję.
Niech pani tak nie mówi.
Podobno złego diabli nie biorą.
Dlatego pani pewnie dociągnie do setki.
Żartujesz sobie ze mnie.
To znaczy, że wciąż masz silnego ducha walki.
Proszę.
Zjedz trochę warzyw.
Zamówiłam to wszystko.
- Zjedz, bo nie puszczę cię do domu. - Dobrze.
Zjedz jeszcze trochę.
Jak nowy dom?
Całkiem ładny.
Cieszę się, że Lei mi pomógł.
A reszta przyjaciół udekorowała mi mieszkanie.
A jak sprawy między tobą i Si?
Daoming Si i ja...
zerwaliśmy.
Zerwaliście?
Tak.
On i ja...
nie mamy ze sobą już nic wspólnego.
Słucham?
Czyli...
poddałaś się?
Pani Yu.
Nie wygram z mamą Daoming Si.
Jeśli o nią chodzi,
jestem bezsilna.
Taka osoba jak ja nie uszczęśliwi Daoming Si.
Tak właściwie,
z logicznego punktu widzenia...
powinnam trzymać się z daleka.
Jesteś do niczego.
A na dodatek taka nieodpowiedzialna.
Przepraszam, pani Yu.
Naprawdę dałam z siebie wszystko.
„Lepiej nie wyruszać w podróż,
jeśli chce się ją przerwać w połowie”.
Sądzisz, że tak bym powiedziała?
Przetrwanie w tym świecie
zawsze jest trudne.
Napotkasz wiele przeszkód.
Nigdy nie możesz być pewna finału.
Shancai.
Postanowiłaś się poddać,
stłumić swoje uczucia
i wyrzucić je do kosza.
Przedłożyłaś szczęście innych...
nad swoje.
Wiem,
że taka decyzja...
jest bardzo trudna.
Młodzi ludzie
często lekceważą...
problemy swoich przyjaciół.
Ale ty tego nie zrobiłaś.
Dobra z ciebie dziewczyna.
Wiem lepiej od innych,
że czasami
rzeczywistość bywa okrutna.
I trudno jest się z nią pogodzić.
Jednak...
musisz podjąć decyzję.
Już dałaś z siebie wszystko.
Jeśli chcesz się teraz zatrzymać,
zrób to i odpocznij.
To nie twoja wina.
Nie popadaj w rozpacz.
Nie obwiniaj się.
Nie płacz.
Pamiętaj.
Nie zrobiłaś nic złego.
Powinnam podjąć decyzję.
A zacznę
od zjedzenia dobrego posiłku.
Nie mogę otwierać nowego rozdziału w życiu z pustym żołądkiem.
Tak, bez pełnego brzucha ani rusz.
- Jedz. - Dobrze.
Jeszcze trochę.
Proszę.
Pani Yu.
Proszę na siebie uważać.
I niech pani da znać, jak wróci.
Co to ma być?
Ty jesteś gosposią czy ja?
Mała pani gosposia.
Tak się cieszę z dzisiejszego spotkania.
Musimy to powtórzyć.
Oczywiście.
Co się stało?
Nic takiego.
Pani Yu.
Pani Yu!
Proszę się odwrócić.
Pani Yu!
- Pani Yu. - O co chodzi?
Ja...
Chcę pani powiedzieć, co czuję.
Niech chociaż jedna osoba wie,
co tak naprawdę mam w sercu.
Pani Yu.
Prawdę mówiąc, ja...
Ja naprawdę lubię Daoming Si.
Wiem, że nigdy nie zapomnę o tym,
co dla mnie zrobił.
Ale nie chcę być egoistką i z powodu mojej miłości
ranić wszystkich dookoła.
Więc
nie mogłam ciągle rozstawać się z nim i schodzić.
Musiałam to zakończyć.
Daoming Si.
Ciekawe, co teraz robisz.
Tęsknię za tobą.
Bardzo za tobą tęsknię.
Ale jesteśmy z dwóch różnych światów.
Może nasz wspólny czas dobiegł końca.
Wróćmy do bycia przyjaciółmi.
Traktujmy się zwyczajnie.
Si tu jest.
Nie sądziłem, że przyjdziesz.
Lepiej nie opuszczać zajęć.
Daruj sobie.
Czemu miałbym to robić?
Która godzina?
- Czemu się spóźniasz? - Kto wie?
Też tak myślę.
Dzieńdoberek.
- Dzień dobry. - Cześć.
Dzień dobry, Shancai.
Shancai.
W porządku?
Czemu pytasz? Oczywiście.
Idę na zajęcia.
Nasz wykładowca jest naprawdę surowy.
Jak się spóźnimy, mamy przekichane.
Pójdę już.
Pa.
Shancai.
Nasza sala jest tam.
Właśnie. Dokąd idziesz?
Nie wydaje wam się, że Shancai jest dziś jakaś dziwna?
Bardziej niż dziwna.
Zachowuje się jak opętana.
Sztucznie się uśmiecha,
udaje, że nic się nie stało,
zupełnie jak nie ona.
Si, co jest między wami?
Gdyby okazała mi choć trochę miłości,
zrobiłbym dla niej wszystko.
Uciekłbym z nią.
Walczyłbym z moją mamą.
Ale nigdy tego nie zrobiła.
Więc...
odpuszczę.
Między nimi naprawdę koniec?
Kto tam wie, o co im chodzi.
Ej, była narzeczono Si.
Możesz przestać za mną łazić?
Zaprowadź mnie do Shancai.
Po prostu do niej zadzwoń.
To zepsuje całą zabawę.
Chcę ją złapać znienacka i zaskoczyć.
Mam też dla niej mały prezent. Będzie zadowolona.
Co to?
To jest...
Sam zobacz.
Chwila.
Włożyłaś tu jakąś wyskakującą zabawkę i chcesz mnie przestraszyć?
Oczywiście, że nie.
To co to?
Kaktus.
Skłamałaś.
Nie dałeś mi dokończyć.
Nie przepuściłabym okazji,
- żeby spłatać ci figla. - Ty...
Xiaozi.
Meizuo, Ximen.
Widzieliście Shancai?
Nie wiem, gdzie się podziewa.
Ostatnio ciągle włóczy się z Leiem.
Czy to znaczy,
że między Si a Shancai serio koniec?
Co masz na myśli?
Wciąż się unikają?
Nie, już nie.
Si nie chce mieć z Shancai nic wspólnego.
A Lei powiedział, że postara się zdobyć Shancai.
Zaraz.
Czy to znaczy, że Si i Shancai nie pogodzili się po jej powrocie?
Zamiast tego zbliżyła się do Leia?
Na to wygląda.
Czyli Si
ma złamane serce?
Zasłużył na to.
Dokąd idziesz?
Odpocznijmy chwilę.
Długie masz te nogi.
I zamaszysty krok. Nie nadążam.
Nie żebym miała krótkie nogi.
Ale moje buty...
Czemu nagle się zatrzymałeś?
Idź do domu. Przestań za mną łazić.
Zamówię ci taksówkę.
- Wtedy wrócę. - Nie.
Kiedy skończysz przechadzkę?
Si.
Przyznaj się, jeśli jesteś nieszczęśliwy.
Po co to udawanie?
Hej.
Daoming Si.
Daoming Si!
Czemu jesteś taka wkurzająca?
Si.
Od kiedy jesteś taki łagodny?
Gdy cię poznałam,
zostawiłeś mnie bosą na środku chodnika.
Teraz jesteś inny.
To pewnie zasługa Shancai.
Podobno dobra kobieta potrafi zmienić mężczyznę.
To chyba prawda.
Kogo byś wybrała, mnie czy Leia?
Ciebie czy Leia?
Pod względem subtelności przegrywasz.
- Nieważne. Idź do domu. - Nie.
Żartowałam.
Skoro Shancai cię nie wybrała,
musiała mieć swoje powody.
„Powody”?
Ale wymówka.
Dość mam w kółko tej samej wymówki!
Czyli
cokolwiek by zrobiła,
wszystko trzeba jej wybaczyć, bo miała swoje powody?
Czemu dziewczyny takie są?
To tylko wymówka, która ukrywa słabość!
Si...
Sam nie wiem, co mówię.
Nie myślę teraz jasno.
Wracaj do domu.
Kazałem ci wracać!
Wciąż masz mnie!
Żartowałam!
I co? Przestraszyłeś się, nie?
Przestraszyłeś się?
Przestraszyłeś, co nie?
Zobaczyłam twoją poważną minę i chciałam się podroczyć.
Niezły ubaw, wiesz?
- Xiaozi. - Już dobrze.
Idę sobie.
Ty też niedługo idź do domu.
Daoming Si.
Twoje czoło.
Przestań je tak marszczyć, dobra?
Wyglądasz jak stary dziad, gdy to robisz.
W porządku?
Shancai.
Przepraszam.
Beznadziejna ze mnie przyjaciółka.
Ale...
nie mogę znieść
widoku cierpiącego Si.
UNIWERSYTET MINGDE W SZANGHAJU 19. UROCZYSTOŚĆ WRĘCZENIA DYPLOMÓW
Ładnie dzisiaj grałeś.
- Tak. - Super.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Gratuluję ukończenia studiów.
Nie przyszłaś tu, żeby mi gratulować.
Naprawdę podoba ci się Shancai?
Powiedz. Czego chcesz?
Jeśli naprawdę ci się podoba,
pozwól Si o niej zapomnieć.
Nie jestem za to odpowiedzialny.
Jeśli Si naprawdę odpuści, K4 nie będzie już takie samo.
Więc pozwolisz mu cierpieć?
Si twierdzi, że już zapomniał o Shancai.
Ale to nieprawda.
I myślę, że nie powinniśmy mu tego utrudniać.
Nie mogę patrzeć, jak cierpi.
Pomożesz mi, prawda?
Wybacz, nie mogę.
Ej, zaczekaj.
Przyznaję,
że mam w tym własny interes.
Jeśli ty i Shancai się zejdziecie,
może Si
w końcu mnie zechce.
Wiem, że jestem złą i samolubną przyjaciółką.
Ale oni już się poddali.
A ja walczę o swoje uczucia.
Może po tym wszystkim...
oboje zaznamy szczęścia.
Huaze Lei.
Błagam cię.
Pomożesz mi?
W porządku.
Co mam zrobić?
Cyknijmy sobie fotkę.
To dla ciebie.
Jeśli wrócisz do Sanyi, jedź na moją farmę bananów.
Nasze banany są złocistożółte, miękkie i słodkie.
Raz przesłałem skrzynkę profesorowi Ma.
Rozpływał się w zachwytach.
Kampus straci na atrakcyjności, gdy w przyszłym roku
zabraknie K4.
Racja.
Moja motywacja do studiowania spadła.
- Proszę. - Zróbmy zdjęcie.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
- Powiedz: „Ser”. - Powiedz: „Ser”.
- Gratulacje. - Zdjęcie później.
- Gratulacje. - Podejdź tu.
Tutaj.
- Robimy zdjęcie? - Tak.
No chodź.
Późno wstałaś.
Wrabiasz mnie.
Halo, Xiaozi?
Teraz?
Przed Wydziałem Matematyki?
Jesteś na mojej uczelni?
Hej.
- Podejdź. - Dobra.
Jeszcze jedno.
To nie tu kazała mi przyjść Xiaozi?
Czemu jej nie widzę?
- Co to za dźwięk? - To skrzypce.
Jak ładnie.
Ale on przystojny.
Co Lei robi?
- Niezły jest. - Co on wyrabia?
- Dla kogo gra? - Nie wiem.
Czemu Lei tam gra?
Miał zagrać tylko na uroczystości, nie?
Czy to nie Shancai?
Lei gra na skrzypcach dla Shancai?
Dawno nie słyszałam, jak Lei gra na skrzypcach.
Ostatnim razem
wciąż był osobą, która twierdziła:
„Nieszczególnie interesują mnie sprawy innych”.
Nawet nie spostrzegłam, jak szybko zleciał czas.
Członkowie K4 kończą już studia.
Wiele się wydarzyło w ostatnim roku.
To ostatnia piosenka, jaką zagram na Uniwersytecie Mingde.
Shancai, dedykuję ją tobie.
Co ty robisz?
Nie wierzę.
Huaze Lei i Shancai?
Co jest między nimi?
Huaze Lei gra na skrzypcach dla Shancai?
Rety.
Ale jej zazdroszczę.
- Nie... - Nie odpychaj mnie.
Zanim odejdę, poświęć mi trochę czasu.
Lei.
Twoje szczęście...
będzie moim szczęściem.
Si?
Słucham?
Chcesz się spotkać?
Jasne.
Będę czekać w kawiarni obok twojej uczelni.
Dobrze.
KAWIARNIA
Xiaozi?
Shancai.
Przepraszam.
Zaplanowałam z Leiem to, co wydarzyło się dzisiaj.
Już wiesz, prawda?
Tak.
O co tak właściwie chodzi?
Czy to nie oczywiste?
Powściągliwy Huaze Lei zagrał dla ciebie na skrzypcach
i nawet przytulił cię na oczach wszystkich.
To było wyznanie miłości.
Wyznanie miłości?
Przyjmiesz go?
Kiedyś ci się podobał.
Nie jestem pewna.
Wcześniej
czułam się przy nim spięta.
Nie wiem, kiedy to się zaczęło,
ale teraz daje mi poczucie bezpieczeństwa.
Jest dla ciebie taki miły.
Nie ruszyło cię to choć trochę?
W tym momencie
w moim sercu nie ma miejsca dla nikogo innego.
Czy to przez Si?
Shancai, jeśli...
To znaczy
jeśli jest ktoś,
kto mógłby ukoić ból Si,
czy miałabyś...
Miałabyś coś przeciwko?
Jeśli jest ktoś taki,
będę naprawdę szczęśliwa.
Mam nadzieję,
że nie będzie już musiał cierpieć.
Naprawdę tak myślisz?
To może być ktokolwiek?
Tak.
Ktokolwiek.
Gdy Si jest ze mną,
cierpi tak samo jak ja.
Jeśli pojawi się ktoś, kto go uszczęśliwi,
też będę szczęśliwa.
Xiaozi, czekasz na kogoś?
Ja...
Tak.
- Ale gorące. - Oparzyłaś się?
Shancai, nie musisz iść do pracy?
Nie spóźnij się.
No tak, praca.
Pójdę już.
- Cześć. - Cześć.
Shancai.
Naprawdę lubię być twoją przyjaciółką.
A ja twoją.
Xiaozi wydawała się dziś zdenerwowana.
Wyglądała, jakby coś jej leżało na sercu.
I mówiła z zawahaniem.
No i dlaczego pomogła Leiowi?
Przepraszam, że zaprosiłem cię tak nagle.
Nie szkodzi. I tak nic nie robiłam.
Wyszło na to, że Xiaozi czekała na Daoming Si.
Co podać?
- Zamówię później. - Dobrze.
Xiaozi.
Znajdź sobie miłego faceta.
Nam się nie uda.
Od dłuższego czasu
myślę tylko o Shancai.
W końcu to przyznałeś.
Nie sądziłam, że to powiesz.
Ulżyło mi, wiesz?
Sądziłam, że przyszedłeś,
bo chciałeś zapomnieć o Shancai i spróbować chodzić ze mną.
Ulżyło mi po twoim wyznaniu.
Jak mógłbym znowu przez to przechodzić?
Racja.
Nie pomyliłam się co do ciebie.
Zawsze będę traktować cię jak przyjaciółkę.
We mnie widzisz przyjaciółkę, a w Shancai kobietę?
Daoming Si.
W naszym następnym życiu...
spójrz na mnie jak na kobietę.
Głupia dziewucha.
Uśmiecha się.
Tak długo już się nie uśmiechał.
Sama nie wiem, czemu cieszę się jego szczęściem.
Z Xiaozi
Daoming Si na pewno będzie szczęśliwszy.
Napisy: Anna Żbikowska